Friday, August 22, 2014

অশান্ত সময়ৰ দস্তাবেজ


এটি নীৰৱ আৰ্তনাদ......

এগৰাকী দুখুনি মাতৃৰ হ্ৰদয়ত কৰা কৰাঘাত......

নিষ্পেষিত জনতাৰ কোৰ্হাল......

তেজৰ ডোঙা বন্ধা ৰাজপথ......

মনুষত্যহীন বৰ্বৰ আচৰণ......

প্ৰতিবাদেৰে মুখৰিত সহস্ৰ কন্ঠ......

এয়াই আজিৰ অসম!

আমি জানো বিচাৰিছিলো এনে এখন ৰাজ্য!

ক’ত সেই জ্যোতি-বিষ্ণূৰ সোণৰ অসম?

ক’ত আমাৰ সপোনৰ অসম?

এনে সময়তে

ৰাইজৰ মাজৰ ক্ষোভে

ৰূপ সলায় বিক্ষোভলৈ,

ৰুদ্ধ দুৱাৰ ভাঙি উলাই আহিব খোজে

বিপ্লৱৰ এটি চেতনা,

ৰাষ্টযন্ত্ৰৰ প্ৰতি থকা আস্থা

হয় পৰে ক্ষীণ|

এনে দিন যাতে দুনাই নাহক

সেই প্ৰাৰ্থণা মূখত লৈ,

আশাৰ দুৱাৰডলিত বহি

অপেক্ষাকৃত মই

ঘূৰি আহক সুদিন,

অন্ত পৰক এই অমানিশাৰ......



No comments:

Post a Comment