Tuesday, July 15, 2014

কাষলৈ আহি কিয় আঁতৰি গ’লা দূৰলৈ?


দূৰণিৰ আকাশৰ তৰা আছিলা তুমি
মোৰ পৰা সহস্ৰ যোজন আঁতৰত আছিল তোমাৰ অস্তিত্ৱ,
কিন্তু সময়ৰ গতিশিলতা প্ৰমাণিত কৰি
তুমি প্ৰৱেশ কৰিলা মোৰ কক্ষপথত,
তোমাৰ প্ৰেমৰ আকৰ্ষণে
কৰিলে মোক বন্দী|

তুমি প্ৰৱেশ কৰাৰে পৰা
সলনি হৈ পৰিল মোৰ জীৱন|
দিনবোৰ হৈ পৰিল মোহময়ী,
ৰাতিবোৰ হৈ পৰিল মাতাল|
তোমাৰ উমাল স্পৰ্শই
কৰিলে মোক উন্মনা,
তোমাৰ প্ৰেমৰ সান্নিধ্যই
দিলে মোক পূৰ্ণতা|

কিন্তু পূণৰ সলনি হল সময়,
সলনি হল আমাৰ কক্ষপথ,
তুমি আঁতৰি গলা মোৰ পৰা
আৰু এতিয়া তুমি মোৰ বাবে দূৰ আকাশৰ জোন|

সময়ৰ ৰহস্যময়তাই অবাক কৰি তোলে মোক,
এয়াই নেকি সৃষ্টিৰ নিয়ম,
কাষ চপাই আনি, আঁতৰই নিয়া|
আৰু তুমি জানো উত্তৰ দিব পাৰিবা
ইমান কাষলৈ আহি,
কিয় আঁতৰি গলা দূৰলৈ?




No comments:

Post a Comment